Wat 1 december herdenkt
Op 1 december 1958 wordt de Franse kolonie Oubangui-Chari de autonome Centraal-Afrikaanse Republiek. Die dag neemt Barthélemy Boganda de leiding van de regering. Hij verdedigde de naam “Centraal-Afrika” en droomde van een bredere unie van de landen van Centraal-Afrika.
De nationale feestdag viert dus niet de onafhankelijkheid, maar de geboorte van de Republiek.
Boganda, Dacko en de onafhankelijkheid van 13 augustus 1960
Boganda richt op 28 september 1949 de Beweging voor de Sociale Evolutie van Zwart Afrika (MESAN) op. Hij maakt de onafhankelijkheid niet mee: op 29 maart 1959 komt hij om bij een vliegtuigongeluk in Boukpayanga.
De onafhankelijkheid komt op 13 augustus 1960. David Dacko, neef van Boganda en minister in zijn regering, wordt de eerste president van de onafhankelijke Centraal-Afrikaanse Republiek.
Op 31 december 1965 brengt de Oudejaarsstaatsgreep Jean-Bedel Bokassa aan de macht. Hij roept op 4 december 1976 het Centraal-Afrikaanse Keizerrijk uit, laat zich een jaar later kronen en valt op 21 september 1979.
Talen en erfgoed
Het land heeft twee officiële talen: Frans en Sango, dat ook als nationale taal erkend is. Het motto en het volkslied bestaan in beide talen: het motto luidt “Zo kwe zo”, en het volkslied wordt “E Zingo” in het Sango.
Twee sites staan op de Werelderfgoedlijst van UNESCO:
- het nationaal park Manovo-Gounda St Floris;
- het Sangha Trinationaal, gedeeld met Kameroen en Congo.
1 december vieren in het buitenland
Volgens de VN woont de Centraal-Afrikaanse diaspora vooral in de buurlanden: in de DR Congo en Kameroen, daarna in Tsjaad, Soedan en Congo. In Europa valt 1 december aan het begin van de winter: het feest neemt vaak de vorm aan van een maaltijd of een avondfeest, in het dichtstbijzijnde weekend.
Wil je de Centraal-Afrikanen in je stad vinden? Begin bij de hub van de Centraal-Afrikaanse diaspora, of de pagina's Centraal-Afrikanen in Kameroen, Centraal-Afrikanen in de DR Congo en Centraal-Afrikanen in Tsjaad.
Bij de buren viert Kameroen zijn nationale feestdag op 20 mei en Tsjaad zijn onafhankelijkheid op 11 augustus.