Wat 5 juli herdenkt
Op 3 juli 1811 komen de afgevaardigden van het eerste Grondwetgevende Congres samen in de kapel Santa Rosa de Lima in Caracas om over de onafhankelijkheid te debatteren. Op 5 juli 1811 stemmen ze ervoor met 40 tegen 4 stemmen. De tekst, vooral geschreven door Cristóbal Mendoza en Juan Germán Roscio, roept de Amerikaanse Confederatie van Venezuela uit.
Zeven van de tien provincies van het kapiteinschap-generaal ondertekenen de verklaring. Maracaibo, Coro en Guayana blijven trouw aan de Kroon. Zo wordt Venezuela de eerste onafhankelijke republiek van Spaans-Amerika. Het Congres bekrachtigt de tekst op 7 juli 1811 met 43 stemmen tegen één, en schrijft hem op 17 augustus in zijn register van akten in. Dat originele register van het eerste Congres wordt bewaard in het Federale Wetgevende Paleis in Caracas.
Van 19 april 1810 tot de soevereine staat
De beweging begint een jaar eerder. Op 19 april 1810 dwingt de cabildo van Caracas kapitein-generaal Vicente Emparan tot aftreden. Onder leiding van Francisco de Miranda volgt in 1811 de Eerste Republiek.
De oorlog duurt tien jaar en kost het land, volgens schattingen, tussen een kwart en een derde van zijn bevolking. In 1813 begint Simón Bolívar vanuit Nieuw-Granada zijn Bewonderenswaardige Veldtocht en krijgt hij de titel Libertador. De overwinning bij Carabobo, op 24 juni 1821, verzekert de onafhankelijkheid. Venezuela treedt dan toe tot de Republiek Colombia, Groot-Colombia genoemd, gesticht door Bolívar.
In 1830 maakt een opstand onder leiding van José Antonio Páez Venezuela los van Groot-Colombia. Páez wordt de eerste president van de Staat Venezuela. Spanje erkent de onafhankelijkheid op 30 maart 1845, met een verdrag van vrede en vriendschap.
Talen en cultuur
Spaans is de officiële taal. De Grondwet erkent ook meer dan dertig inheemse talen, waaronder Wayuu, Warao en Pemón, voor officieel gebruik door de inheemse volkeren.
De joropo is de nationale dans, en de arepa blijft een pijler van de keuken. De Pico Bolívar, met 4.979 meter het hoogste punt van het land, draagt de naam van de Libertador. In het zuiden ligt op het Hoogland van Guyana de Salto Ángel, de hoogste waterval ter wereld.
Drie Venezolaanse plaatsen staan op de Werelderfgoedlijst van UNESCO:
- Coro en zijn haven (1993);
- het nationaal park Canaima (1994);
- de Ciudad Universitaria van Caracas (2000), het werk van architect Carlos Raúl Villanueva.
5 juli vieren in het buitenland
De Venezolaanse diaspora woont vooral in Colombia, daarna in Peru, de Verenigde Staten, Spanje, Brazilië, Ecuador en Chili. Op 5 juli komen de gemeenschappen vaak samen rond arepa's, een concert of een feestavond, in het dichtstbijzijnde weekend.
Om de Venezolanen in je stad te vinden, begin je bij de hub van de Venezolaanse diaspora, daarna de pagina's Venezolanen in Colombia, in Peru, in de Verenigde Staten, in Spanje of in Chili. Bij de buren viert Colombia zijn onafhankelijkheid op 20 juli, Brazilië op 7 september.